Het nieuwste ME TOO Barbertje moet hangen

Talkshow. Meerdere gasten. Ene Erna Sassen , een mij onbekende actrice, komt uit de kast met iets uit begin jaren negentig. Toen ze op de Academie voor kleinkunst onverwacht werd getrakteerd op grensoverschrijdend gedrag van docent Ruut Weismann. Ze heeft er een boek over geschreven. Uiteraard! Me Koe kan gemolken worden. Ze wordt ondersteund door zwaargewicht Karin Bloemen, die iets bekender is, ook op de Academie zat en graag mee komt om het boek te promoten. Voordeel is dat je zelf weer eens met je hoofd op tv komt.

Naast hen twee andere gasten: Tom van Kalmthout en Yannick van de Velde van Rundfunk. Uitpuilende ogen bij het horen van de inhoud van Erna’s boek. Tom houdt het niet meer. ‘Hoezo, grensoverschrijdend???, ik was er zelf bij toen!! Ik heb het zo helemaal niet ervaren en….’

Het vrolijke duo Erna en Karen veren als door een adder gebeten op. Daar gaat Erna’s  boek,omzet, winst en cashflow.

En niet te vergeten haar slecht geacteerde verontwaardiging over iets van 25 jaar geleden waardoor Ruut, het nieuwste Me too Barbertje, moet hangen.

Ze vliegen de andere gasten nog net niet grensoverschrijdend in de haren...

Vuilnisman!!!  Mag deze zak ook mee????

Talkshow

Talkshow. Een van de gasten een vrouw van een jaar of zeventig. Ze vertelt haar verhaal. Me too gerelateerd uiteraard. Zwarte Pieten discussie is hierna aan de beurt. Ordentelijk en zoals het hoort. De vrouw van zeventig komt uit de kast met iets uit haar jeugd. Ze was negen!  Ze vertelt haperend. Tranen in haar ogen. Ze was jarig, werd tien. Haar opa van vaderskant kwam binnen. Feliciteerde haar en gaf haar een kus op haar wang.’Maar hij raakte verdomme mijn mond,’ snikt ze. ‘De viespeuk’ . Geschokt stilzwijgen alom.

De hoogste golf ooit gemeten kwam 64 meter boven de zeespiegel uit. Mag dit nog een keer. En dat die golf dan al dit soort talkshows wegspoelt???

Rijmelarij...

Het probleem met gedichten maken, is dat ze moeten rijmen. Ten minste, Sinterklaas gedichten. Het probleem wordt groter als je dan een gedicht moet maken voor iemand die gelijk met de Sint jarig is en ook nog twaalf jaar wordt. Probeer eens een woord te vinden dat rijmt op twaalf. Juist, dat woord bestaat niet..

BUSHOK IN DE WINTER

Een bushokje in de winter. Kan het deprimerender?  Ja, dat kan. Als je net in het bushokje staat en een striemende bui losbarst. En dat er dan een man, al drijfnat, ondanks de krant die hij beschermend boven zijn hoofd houdt, naast je komt staan.

En dat hij dan vraagt: “Kan een blinde hoogtevrees hebben….”

Medium

Het zal op een dinsdag zijn geweest dat Els, heldervoelend medium met eigen praktijk, de stoute schoenen aantrok, een ongewassen slip aan Gordon stuurde en naast de telefoon plaats nam. Ze was het zat om in haar praktijkruimte over 'jezelf ontdekken' en 'energie overdragen', te zeuren terwijl ze feitelijk altijd hoopte op een stevige wip.

Leegte

Even over Bekende Nederlanders. Zij die hun “belangrijkheid” ontlenen aan hun smoel op tv.

In elk quizje, filmpje, talentenjachtje, tokshowtje, zie je die smoelen weer. Zij noemen , wat zij doen, HET VAK.

Onzin! Medici hebben een VAK. Loodgieters hebben een VAK. Bakkers en slagers hebben een VAK.

Bekende Nederlanders hebben uitsluitend BEKENDHEID. Beter uitgedrukt: LEEGTE.

Droomuitleg...

De therapeute kon de meeste dromen prima verklaren, maar van de droom die Gerard haar voorlegde kreeg ze, midden in de sessie,  spontaan een orgasme. Gelukkig zat haar collega Theo naast haar om het gesprek gaande te houden.

De hinderlijke aanwezigheid van een toyboys shop pal naast haar droomuitleg praktijk, stond het verminderen van de reeks orgasme’s flink in de weg.

Het was dan ook niet vreemd, en iedereen verwachtte dat eigenlijk al,  dat de therapeute de namen van al haar cliënten, waarvan ze wist dat het SOA-patiënten,  waren met een spuitbus verf op de muur van haar praktijk vereeuwigde..

Wraak..

Het zei veel over de relatie van Ans en Arie, dat Arie jaarlijks in juli de kerstboom neerzette, terwijl hij wist dat Ans er allergisch voor was. Dat werd er niet beter op toen Ans, in Arie’s bijzijn,  zich onsterfelijk belachelijk maakte in de supermarkt door te vragen naar de OV-chips waar ze reclame voor had gezien in de bus.

Uit wraak speelde Arie, die organist was in de seksueel hervormde Kerk, op zondag, Malle Babbe op zijn orgel. Nadeel was dat, omdat het orgel voorin de kerk stond, hij daarna achter in de rij stond bij de plaatselijke dorpshoer.

De natuur regelt dat zelf

Voor mij, op de fiets, rijdt dezelfde man die ik eerder zag. Hij schopte toen tegen een auto die op het fietspad stond geparkeerd. Ik zie nu mensen van de plantsoenbeheer. In gele pakken. Voorzien van cirkelzagen en meer van dat fraais. Ze zijn doende om bomen om te zagen.

De man voor mij stopt, smijt zijn fiets neer en loopt scheldend op de mannen af. ’Moordenaars!! Laat die bomen met rus! De geelgepakte mannen leggen uit dat de bomen ziek zijn.’Niets mee te maken,’ krijst de man. ‘De natuur regelt dat zelf!.

In mijn ogen heeft hij gelijk....

Gebrek aan humor

Hendrik-Jan slaagde er bijna in om zijn zwaar gereformeerde schoonmoeder te plezieren. Tot hij zich versprak en meedeelde dat Jezus in een schuur was geboren.

Toen hij ook nog de stelling poneerde dat de bijbel an sich een paranormaal gebrek aan humor bevatte, was het leed niet meer te overzien. Het werd een crisis toen hij de bijbel ging vergelijken met het “Groot Efteling Sprookjesboek” Toen was het drama compleet

Vanaf dat moment gaf hij zijn schoonouders ieder jaar voor kerst een reisje naar zonnige oorden , zodat hij de feestdagen rustig  in zijn ondergoed kon uitzitten met een zak chips..

Uitweg..

Ome Henk was een grote sterke man. Niet alleen fysiek . Ook naar buiten toe.. Van binnen echter, huisde eigenlijk  een timide man die thuis bij zijn echtgenote niets te vertellen had.

Om zijn vrouw een beetje het hoofd te bieden dacht hij zijn verlegenheid te hebben overwonnen toen hij met ogenschijnlijk gemoedelijke tikjes op de rug van zijn kennissen, diverse dwarslaesies het licht had doen zien.  Maar niets hielp.

Gelukkig hield hij van vissen. En op het moment dat hij een dikke worm op zijn vishaak spietste, besefte hij dat er wel degelijk een uitweg uit zijn troosteloze relatie was...

Zwarte herrie

Soulmuziek uit de jaren zestig. Ik ben er gek op. Dus zet ik een ouderwetse naald op een ouderwetse lp.  Sam & Dave. Nu het geluid omhoog. Een vroegere buurman noemde dit; “zwarte herrie” Dat kon toen nog, dat je zoiets gewoon zei. Ik haatte dat. Omdat ik nooit heb begrepen waarom mensen andere mensen beoordelen op ras, kleur, lengte, geloof, ouderdom..

De bel gaat. Otis Redding neemt het stokje over van Sam&Dave: “Pain in my heart.”

Ik open de deur. De buurman: ‘ kan die negermuziek  uit, ja!!  Ik word er gek van!’

Ik smijt de deur in zijn smoel!

Teddyberen-fetish

Henk-Jan wist met groot gemak meisjes naar zijn vrijgezellenflat te lokken maar daar verpestte zijn verzameling teddyberen altijd weer de romantiek. Om die reden had hij zijn verzameling strijkijzers al de deur uitgedaan maar dat veranderde niets aan de situatie.

Erger nog, deze situatie kwam plotseling op een geheel nieuw level tijdens de nieuwjaarsreceptie op zijn werk. Henk- Jan verwarde namelijk het  “en nog de beste wensen” van zijn collegaatjes met heel iets anders, waar een flinke gevangenisstraf op stond..

De schriftelijke cursus houtbewerken voor beginners die Henk-Jan op dringend advies van de psychiater was begonnen, werd hem uiteindelijk fataal.

Stemmen!!

Hij is, zoals men dat vaak vertederend noemt, een politiek beest. Hij eet en drinkt bij wijze van spreken alles wat met politiek te maken heeft. Kortom; politiek gaat er bij hem in als God’s woord in een ouderling. Dat was wel eens anders. Vroeger was hij een feestbeest. Bezocht elk muziekfestival zoveel mogelijk. Helaas eindigde dat in een gehoorbeschadiging. Daardoor hoort hij nu sinds jaren een piep in zijn hoofd.

Behalve in verkiezingstijd. .Dan hoort hij politieke statements van lijsttrekkers van politieke partijen in zijn hoofd. Vannacht bijvoorbeeld, hoorde hij voortdurend een man uit Venlo, minder minder minder roepen...

Verwend

Rustig fiets ik .. Links  een school. Een hek om de speelplaats. Vóór mij een man van een jaar of zestig. Ook op de fiets. Op het fietspad een rij auto’s met moeders die op hun kind wachten. Want de school gaat zo uit.

De man  stapt af en begint driftig tegen een van de auto’s te schoppen. Hij schreeuwt tegen een mama:’Kuttekop!!!! Laat die verwende kutkinderen zelf op de fiets gaan,ja!! Worden ze flink van.! Nu breng jij fietsers als ik in gevaar want als ik moet uitwijken , lig ik onder een auto!.

Heeft hij gelijk? Eh...nou..

LIKEN

Het was een vreemd gegeven dat Sjaan voortdurend naar de w.c. moest rennen zolang de verzamelde werken van Frans Bauer hoorbaar waren. Dan verlieten alle vloeibare en minder vloeibare elementen haar lichaam in een hoog tempo.

Sjaan had het daar begrijpelijkerwijs bijzonder moeilijk mee en stak dat niet onder stoelen of banken op Facebook. Ze zat er niet mee haar posts te verfraaien met relevante scheldwoorden.

Zij protesteerde dan ook toen Facebook haar een blokkade had opgelegd vanwege een wel zeer smerig scheldwoord dat zij gebruikte.

Het protest hielp overigens niet want de Facebookmedewerker bleek over liken te gaan.

Karma

De kleine bistro, onder leiding van Wobbe, wist tegen mooi prijzen iets lekkers op tafel te zetten, maar dat ging wel ten koste van de kattenpopulatie in de buurt.

We zouden daarom voorzichtig van een gevalletje “karma” kunnen spreken toen Wobbe op een avond met zijn gezicht iets te dicht bij de bek van zijn Pitbull terecht kwam. Hij ondervond toen dat ook bij Pitbulls de liefde door de maag gaat.

Niet veel later , toen hij op een brancard naar de ambulance werd gedragen, wiegelde zijn hoofd met de koddige koksmuts, door de half doorgebeten nek, vermakelijk alle kanten op.

Geluk Hoop en Liefde

Nathalie zat in een fase van haar leven die wij welwillend een midlife-crisis zouden kunnen noemen.

Nathalie is midden veertig en is al twintig jaar werkzaam op het secretariaat van een fotokopieer apparatenfabriek in Termunterzijl.

Nathalie vreest het komende personeelsfeest omdat die altijd seksueel getint zijn. De laatste kerstborrel was dan ook zeer gebaat bij de  pensionering van Gerrit, de portier omdat die altijd na drie borrels zijn kerstballen aan het secretariaat wilde laten zien.

Maar Nathalie ’s emigratie- plannen kwamen pas echt in een stroomversnelling terecht na het horen van de cd “Geluk, Hoop en Liefde van Frans Bauer.

Zondagse rituelen

Op maandag probeerde Wobbe koppig vast te houden aan zondagse rituelen, maar dan zonder badstof, croissantjes en zijn favoriete cd op repeat. Dat ging maandenlang goed tot hij op maandagmorgen in de trein stapte en iets mee maakte dat hem voorgoed van zijn hang naar bizarre rituelen genas. Halverwege de treinreis haalde hij iets uit zijn tas en zette het op zijn hoofd om de zondag en de badstof, croissantjes en zijn favoriete cd een beetje te vergeten.

Achteraf bleek ook dat de dienstdoende ambulancebroeders nog nooit eerder iemand uit een condoom moesten bevrijden maar Wobbe bracht daar verandering in….

De hoefsmid

Toen de zoon van de hoefsmid homoseksueel bleek te zijn, toonde heel Oost-Termunterzijl begrip alvorens hem aan de hoogste boom op te knopen.

Of dat letterlijk moet worden opgevat, laat ik graag aan uw eigen . al dan niet broeierige , fantasie over.

Niemand wist toen  dat ook Jip, die twee straten achter de hoefsmid woonde,  zich graag de kneepjes van het hoefsmidvak meester wilde maken, maar zijn moeder stond hem niet toe 's avonds het huis te verlaten, wetende wat er met de zoon van de hoefsmid was gebeurd. Uiteraard protesteerde Jip,  maar zijn moeder bond hem vast aan een stoel.

Een heus jongensboek...

Fredo en Max waren tweelingen. Dat waren ze jarenlang. vijfenveertig jaar om precies te zijn.  Tot de dag waarop alles als puzzelstukjes in elkaar veel.

Fredo was namelijk al 24 jaar gestopt met roken  tot hij besloot,  juist op de dag dat zijn gasleiding lekkage begon te vertonen, weer eens op te steken.

Broer Max herhaalde ,  tot vervelens toe ,dat je vanaf de motor zoveel meer ziet dan vanuit een auto, totdat hij, exact op de dag dat Fredo besloot na 24 jaar weer eens op te steken, hij de onderkant van een vrachtwagen zag.

Een heus jongensboek was geboren..

Wat blijft er over ?

Links. Rechts. Wat is er van overgebleven. Welke kant ging het op. Links jaren zestig:tuinbroek, Volkskrant, intellectueel, boycot, aktie!

Rechts jaren zestig: Telegraaf, dombo, voetbal,strandwandeling,voor de open haard.

Zie hier de overtuigingen over wat links en rechts was

Het links van nu heet  elite en bestaat nog uit: tuinbroek en Freek de Jonge. Verder nog wat quasi intellectueel gezwam over “multiculturele samenleving accepteren.”

Rechts nu:de gewone man, populisme,Wilders..En nog wat gejank over teveel asielzoekers.

Je zou kunnen zeggen Links en Rechts zijn opgeheven.  Opgeteld en afgetrokken kom je dan uit op iemand als Trump..

Dag meneer...

Grof vuil mag je laten weghalen door onze Gemeente.
Is weer veranderd. Ik renoveerde mijn badkamer. Heb er een nieuwe toiletpot in geplaatst. De oude was volkomen vervuild. Van chloor moest hij lachen en zelfs door het gebruik van zoutzuur kwam hij niet meer bij.
Daarom belde ik de Gemeente. Of ze hem even wilden ophalen.

Nee meneer! Zelf doen. Dag meneer!
Gisternacht heb ik de toiletpot op een kruiwagen naar het Gemeentehuis gesjouwd en afscheid genomen.
Heb hem daar voor de deur gezet. Een een briefje erbij: “Verzorg hem, hij heeft weinig nodig, soms doortrekken is genoeg. Dag mevrouw.”

“I hope they died painfully”

Vaak fiets ik. Om te bewegen. Elke dag, nu ook. En ik passeer een straat waar het naambordje de naam “zusterschoolstraat” aangeeft.

Vroeger stond hier kennelijk een zusterschool. Al lang geleden, vermoed ik want tegenwoordig zie je geen zusters meer op scholen.

Waarom is dit zo interessant? Omdat er onder “Zusterschoolstraat” iets met een zwarte viltstift fel is geschilderd: “I hope they died painfully”  

Zo !Wie zou zoiets geschreven hebben. Hoe traumatisch ben je dan? Dat zijn dingen die ik mij afvraag. Je voelt de woede, het verdriet. Wat  weten wij nu helemaal van de wereld.Of van de werkelijkheid…